Mirjam
Een rijmpje voor Mirjam? Maar ik ken haar pas zo kort
Ik weet nog niet waarvan ze vrolijk, of waar ze boos van wordt
Ze komt ergens uut Drente, das op zich geen schant,
En werkte al bij landal, in het Duitse land,
Toch koos ze laatst voor Brabant, met haar vriend Martijn,
Ze wist dat daar het leven gezelliger zou zijn,
Maar ons Mirjam is snel tevreden, ze heeft niet veel mensen nodig,
Kerst vieren met familie vindt zij maar overbodig,
Met Martijntje zit ze overigens ook zelden voor de buis,
Of hij voetbalt, of hij werkt, hij is erg zelden thuis,
Tja, het leventje van Fröme, klinkt niet als een warme deken,
Velen onder ons zouden van eenzaamheid zijn bezweken,
Totdat Mirjam vertelt over haar vakantieplannen,
Dan vonkelen haar ogen en wordt de kou verbannen,
Samen met haar Martijn droomt ze van tropische oorden,
En hoe samen de tijd vergeten, weer een romatisch setje worden.
Nauwelijks bruiner, maar wel voldaan keren zij weer terug,
En pakken daar de draad weer op, plichtgetrouw en vlug,
Ze verlenen weer hun diensten aan Vennenbos en Duc,
En kijken geduldig uit naar de volgende reis, das de truc.
Voor die eenzame momenten, op de bank zonder Martijn,
Geef Sinter Claus je hier wat warmte, nou Fröme is dat niet fijn?
Want zeker nu met kerst, en met de ijzige Winterkoude,
Ziet Sinter Claus als geen ander dat je sommige mensen warm moet houden
Een warme kerst gewenst,
Sinter Claus